Η χαρά του καθένα

Ύπνος του δικαίου

Τελικά, μετά από 4 ημέρες υπερβολικής χαράς έβγαλα το εξής συμπέρασμα. Ο καθένας χαίρεται διαφορετικά, άλλος χαίρεται και τον πιάνει συγκίνηση, άλλος χαίρεται και χαλιέται, άλλος χαίρεται με την χαρά του άλλου και άλλος χαίρεται για να χαίρεται. Η ουσία είναι η χαρά του ενός να μην ενοχλεί την χαρά του άλλου. Και εξηγούμαι. Δεν γίνεται ρε φίλε να χαίρομαι εγώ και εσύ να μου λες γιατί χαίρεσαι ή γιατί είσαι χαρούμενος με αυτόν τον τρόπο.

Ο καθένας εκφράζεται όπως νοιώθει, και ειδικά στην χαρά δεν νομίζω ότι πρέπει να υπάρχουν υποδείξεις. Είναι ένα συναίσθημα σπάνιο και πρέπει να βγαίνει χωρίς αναστολές. Πρέπει ο κόσμος να χαίρεται, και να το δείχνει.

Σήμερα θα δω τον ανεψιό από κοντά. Εκεί να δεις χαρά. Χαζό παιδί χαρά γεμάτο.

Και επανέρχομαι στην χαρά. Τελικά κάποιος θέλει, και έχει βάλει στόχο να τελειώνουν τα καλά πράγματα γρήγορα. Η χαρά να είναι λίγη και να μην σε αφήνουν να την ευχαριστηθείς. Τέλος πάντων το κακό είναι ότι όλα εύκολα ξεχνιούνται.

Θερμή παράκληση να μην ματιάξετε τον μικρό μέσω των φωτογραφιών γιατί δεν θα το αντέξω. Οι φωτογραφίες είναι καθαρά για ευχαρίστηση και χαρά. Αυτά που έλεγα παραπάνω. Οπότε μην διανοηθείτε να τις δείτε αλλιώς.

Leave a Reply